Rada Europy dnia 7 października 2010 przyjęła rezolucję, pt. Prawo do klauzuli sumienia w ramach legalnej opieki religijnej. Wzywa ona do respektowania prawa personelu religijnego do klauzuli sumienia. Z tego prawa korzystają w Polsce pracownicy sektora usług astrologicznych, jednak odmawia się go księżom katolickim oraz pracownikom sklepów z dewocjonaliami, głównie pracującym w polskich kościołach i przedsiębiorstwach.

Księża, w tym ateiści, są zmuszani do sprzedawania wiernym szkodliwych środków przymusu religijnego, w tym nauk niszczących ludzki rozsądek lub zabijających radość życia w początkach jego istnienia. Jest to objaw poważnej dyskryminacji, której doświadczają polscy księża-ateiści, pozbawieni prawa do korzystania z klauzuli sumienia. Działanie takie jest także sprzeczne z Kodeksem Etycznym Pracownika Sektora Usług Religijnych, w którym w par. 3 stwierdza się, że powołaniem księdza jest współudział w ochronie jakości życia wiernych, a także z par. 4. mówiącym, że ksiądz musi posiadać wolność postępowania zgodnie ze swoim sumieniem.

Deklaruję poparcie dla księży katolickich oraz pracowników sklepów z dewocjonaliami do pełnego korzystania z prawa sprzeciwu sumienia wobec sprzedaży środków niszczących ludzkie życie i ludzkie szczęście.

Zdecydowanie sprzeciwiam się nakładaniu obowiązku sprzedaży tych wytworów zdegenerowanej kultury religijnej na księży katolickich czy też sklepy z dewocjonaliami. Narzucanie takich zobowiązań jest wyrazem presji i dyskryminacji, czego wyraźnie zabrania rezolucja Rady Europy z dnia 7 października 2010 roku. Jest ono również sprzeczne z Kodeksem Etyki Pracownika Sektora (par. 3), w którym stwierdza się, że powołaniem księdza jest współudział w ochronie jakości życia wiernych, a także z par. 4. mówiącym, że ksiądz musi posiadać wolność postępowania zgodnie ze swoim sumieniem.

Każdy ksiądz katolicki lub właściciel sklepu z dewocjonaliami, zgodnie ze swoim sumieniem i Kodeksem Etyki Pracownika Sektora Usług Religijnych, mieć wolność wyboru odnośnie sprzedaży tych środków (np. Biblia, katechizm, publikacje wydawnictwa "Fronda"), jak i posiadania ich we własnym sklepie lub kościele.

sauce

***

Jakkolwiek zabawne nie byłyby tego typu porównania, są one oczywiście zupełnie niestosowne: apteka jest miejscem, w którym sprzedawane są leki, od których w skrajnych przypadkach może zależeć czyjeś życie, a w mniej skrajnych jego jakość (np: jakaś kobieta może pracować, a dzięki temu jeść, tylko dlatego, że środki antykoncepcyjne, które przyjmuje z powodu na przykład problemów hormonalnych, umożliwiają jej normalne funkcjonowanie), z tego względu chociażby odmowa sprzedania wypisanego przez lekarza leku, podparta widzimisię sprzedającego farmaceuty lub aptekarza

(a tym w istocie jest "klauzula sumienia")

jest i powinna pozostać nielegalna. 

Oczywiście, "klauzula sumienia" nie pojawia się, kiedy na przykład świadek Jehowy chce pracować w stacji krwiodawstwa albo muzułmanin w rzeźni. Tylko katolicy są na tyle bezczelni, roszczeniowi, bezwstydni i podli(1), żeby mieć czelność najpierw wybrać zawód, o którym doskonale wiedzą, że będzie wymagał od nich sprzedaży środków, których rzekomo sami nie używają

(serdecznie polecam zapoznanie się ze statystykami dotyczącymi identyfikacji religijnej w Polsce, a potem ze statystykami dotyczącymi stosowania antykoncepcji),

 a potem domagać się specjalnych przywilejów, które im samym gwarantują możliwość upajania się poczuciem urojonej moralnej wyższości za każdym razem, kiedy będą mogli odmówić sprzedaży środków antykoncepcyjnych jakiejś dziwce i morderczyni nienarodzonych jajeczek, jednocześnie narażając (resztę) kobiet

(chociaż, nie oszukujmy się, gdy przyjdzie co do czego, także ich samych)

na utratę życia lub zdrowia. Nie wystarczy im możliwośc decydowania za siebie; muszą także decydować za wszystkich innych albo przynajmniej próbować decydować za wszystkich innych, a jeśli to się nie uda

(w dużych miastach na pewno nie: w odległości pięciu minut od mojego domu są trzy apteki)

to przynajmniej możliwie najbardziej utrudnić kobietom życie. Jesteś zmęczona po całym dniu pracy, a w domu czeka głodne dziecko; chcesz szybko kupić tabletki antykoncepcyjne i jak najszybciej wrócić? Nie martw się, pani farmaceutka z przyjemnością ci ich nie sprzeda, jej twarz będzie jak twarz świętej Teresy w ekstazie, wzrok z wysokości krzyża, który zbudowała sobie sama, będzie mówił, a masz, dziwko, oraz, i widzisz, kto tu teraz rządzi?, a wszystko w imię Jezusa. 

De facto cały ten pomysł to nic innego niż zwyczajne znęcanie się, bullying, pokazywanie kobietom, gdzie ci najprawdziwsi katolicy uważają, że jest ich miejsce, kolejny w historii katolickiego aktywizmu przykład nieustannej gotowości do wyrządzania bliźnim

(innym, drugim, obcym, nie mnie)

bezinteresownej, dotkliwej krzywdy.

Sama jestem złym człowiekiem; leniwym, złośliwym i czerpiącym wiele radości z ludzkiego cierpienia(2). Kiedy patrzę, jak katolicy to, co ja ledwo, ledwo osiągnęłam dopiero po latach ciężkiej pracy nad swoim charakterem; tę bezinteresowną złośliwość, rozpasaną zawiść, bezpodstawną megalomanię, radość z krzywdzenia drugiego człowieka, osiągają codziennie bez najmniejszego wysiłku, między ojcze nasz a pierwszą zdrowaśką, z uśmiechem na ustach, z nawiedzonym wzrokiem, z niezachwianym przekonaniem o własnej ilościowo-jakościowej wyższości, nienawidzę ich jeszcze bardziej niż sekundę wcześniej. 

 Żaden atak na ideologiczny monopol kościoła katolickiego w Polsce nie jest zbyt poważnym atakiem, żadne środki przedsięwzięte przeciw katolikom nie są nadmiernymi środkami, cmentarze na boiska, kościoły na biblioteki multimedialne, wypierdalać do Watykanu, wreszcie.

Wszystkie prokatolickie komentarze zostaną skasowane; ten blog jest przestrzenią wolną od katolików(3).

(niech ktoś mi zrobi bannerek)

(1) Do wszystkich osób, które chciałyby tu zauważyć, że "nie wszyscy katolicy są tacy": to urocze, ale czemu chcecie tracić czas na bronienie dobrego imienia katolików

(warto zauważyć: pewne rzeczy są nie do obronienia),

czas, w którym moglibyście udowadniać, że nie wszyscy katolicy są tacy, czynnie występując przeciwko waszym siostrom i braciom. Pragnę zauważyć, że takie priorytety mówią o was bardzo wiele i nic dobrego.

(2) Zawsze jak widzę, jak redaktor Terlikowski siedzi i płaczę, myślę sobie; chodź, chłopczyku, ciocia wyliże ci z polisiów łezki~

(3) Od dzisiaj.